Şimdi bu videoda nedir diyebilirsiniz haklı olarak, o yüzden projenin ne olduğunu ve neyi amaçladıklarını belirten yazıyı'da aşağıya ekledim. İnsan güzel bir şey görünce elinden geldiğince destekleme ihtiyacı hissediyor.
Dünya'nın hali ortada. Yerküresiyle, atmosferiyle tehlike sinyalleri verip duruyor.
Küresel iklim değişikliği bir dert; seller, taşkınlar, buzulların erimesi, kıyıların denizler tarafından yutulması ihtimali, kuraklık...
Beslenme başka bir dert; besin bulanlar için GDO'lu ürünler, denetimsiz tarımsal ilaçlama, sakıncalı katkı maddeleri... Bulamayanların sorunu karmaşık değil: Sadece açlık! Enerji savaşları, temiz su savaşları... Yani gidişat iyi değil.
En güçlü ya da yoksul olanların büyük çoğunluğu, kendi küçük ya da büyük çıkarını esas alarak, kendini dünyanın merkezine koyarak yaşıyor. Herkesin mazareti var!
Çok şey sadece günü kurtarmaya yönelik.. Doğayı yok sayarak yapılan her şey, geleceğimizi biraz daha belirsizleştiriyor. Komik olan, korunmak doğanın umurunda bile değil. O nasıl olsa, öyle ya da böyle var olacak... Vay bizim halimize...
İklim değişiklikleri, seller, taşkınlar, bunlar dünya kabuk bağladığından bu yana hep var ama son yüz yılın grafikleri öncekilerle benzerlik göstermiyor, kendi elimizle yaptıklarımızın, bu kötü gidişe direkt etkisi var. Önceleri düşe kalka yaşıyorduk, artık kıçımızın üstünde hızla kaymaya başladık. İşin bilimiyle uğraşan herkes bu konuda hem fikir. Çevreci hareketler, bu gidişi durdurulması gerektiğini herkese anlatmaya çalışıyor.
Agaclar.net olarak başından beri işin neresinden tutacağımıza bakıp durduk. Yaptığımız her şeyde bu amacın izi var. Daha neler yapabiliriz?
Doğa sorunlarının evrenselliği, doğanın insanlara mekan ve kaynak oluşuyla, müziğin evrenselliği ve insanların ortak dili oluşu arasındaki bağ, projenin çıkış noktası oldu.
Müzik; yaygın, eneji dolu, durdurup kendini dinleten ya da arka plana geçip çaktırmadan varolan...
Seçtiğimiz parça: "Divane Aşık Gibi" Bilmeyen yok, sevmeyen yok...
Dünyanın çivisini çıkaranlar kadar, bunu seyretmekle yetinenler de benzer biçimde sorumluysa, çözümler bulmak ve uygulamak zorundaysak, her vesile ile hatırlamalı, hatırlatmalıyız.... Hem değişim gerektiğini bilip, hem "Şöyle yap, böyle yap" laflarını dinlemediğimize göre, "ne yapmalıyım" diye düşünmek gerektiğini her dinlediğinde hatırlatan bir müzik işe yarar mı? En azından konunun farkında olanlar için, arka planda fazladan bir vicdan azabı durumu yaratır mı?
"Birlikten kuvvet doğar" mı? Tek tek düşündüğümüz, anlatmaya çalıştıklarımız, hep birlikte, bir ucundan tutarak ortaya konduğunda verdiği enerji artar mı?
Agaclar.net'ten Fırat Çavaş, doğdukları iller farklı, yaşadıkları mekanlar farklı, zevkleri, yaşama bakış açıları farklı 45 müzisyeni, varolan gerçekleri bir kez daha hatırlatmak için bir araya getirdi: Doğa için çal! "Divane Aşık Gibi" yollarda dolaşmaktan başka, hem mecazda hem de fikirde "Sen yağmur ol, ben bulut, Maçka'da buluşalım" diyoruz.
Yeni başladık, devam edeceğiz...
Sizi de bekleriz!
Not:
Doğa İçin Çal projesi, Playing for change ekibinin aylardır haberdar olduğu ve desteklediği bir projedir.
Doğa İçin Çal projesinde yer alan müzisyenlerin şarkılarını söylerken ya da çalarken çıkan yazıda yazan şehirler, o an çekim yapılan yer değil, müzisyenlerin doğum yerleridir.
Geleneksel Golden Joystic Ödülleri sahiplerini buldu. Her sene Bir milyon küsür kullanıcının verdikleri oylarla belirlenen oyunların genel listesi şu şekilde.Geçen senenin listesi de burada bir yerde. 
Şehrin azizleri Filminin ilk'i oldukça eğlenceliydi. Genel olarak saf aksiyondan ziyade, komediyle süslenmiş aksiyon olarak diyebileceğimiz ve hala yüzümde gülümsemeyle hatırladığım film'in devamının geldiğini görünce çok sevindim. Aynı kadro ve aynı ekibin fire vermeden bir araya gelmesi ise, basit bir devam filmi olmadığının kanıtı adeta. İşin özünde eğer ilk filmi izlemediyseniz 30 ekim'e kadar vaktiniz var. İmdb için buraya, Kendi siteleri için buraya, daha iyi bir gelecek için buraya.
65 yıldır Ballıca'da yaşayan demiryolları emeklisi Hamidova'nın nükleer silah yapma arzusu Michael J.Fox'un Geleceğe Dönüş filmini izledikten sonra depreşmiş "Gavur ıvırdan zıvırdan zaman makinesi yapıyorsa ben de nükleer bomba yaparım" diyerek işe koyulan Hamidova, ilk olarak eski tren parçalarını toplamaya başlamış. Eski tren parçalarını dökümhanede eriten Hamidova daha sonra soğuk füzyon yöntemi kullanarak Batum'dan aldığı 15 gram kor halindeki uranyumu dökümlenmiş başlığa enjekte etmiş. Ardından kök boyasıyla bombayı boyayan Hamidova bomba sona erdiğinde yarattığı eser karşısında gözyaşlarına hakim olamamış.
